العلامة المجلسي
51
حدود وقصاص وديات ( فارسي )
پنجم : كسى كه ناسزا گويد به حضرت رسالت ، يا فاطمهء زهراء يا يكى از ائمه معصومين صلوات الله عليهم اجمعين ، جائز است هر كه را كه بشنود او را بكشند اگر خوف ضرر بر جان و مال خود ، يا احدى از اهل ايمان نداشته باشد ، و در اين باب ظاهرا خلافى ميان علماء نيست ، و در حديث معتبر « 1 » وارد شده است كه حضرت رسول صلى الله عليه و آله فرمود : كه همه مردم در باب من مساويند ، هر كه از كسى بشنود كه مرا به بدى ياد مىكند و دشنام مىدهد واجب است بر شنونده كه او را بكشد ، و او را نزد پادشاه مرافعه نكند ، و بر پادشاه واجب است كه هر گاه نزد او ثابت شود بكشد او را كه به من ناسزا گفته ، و حضرت صادق عليه السلام فرمود : كه هر كه بشنود كه كسى على بن ابى طالب صلوات الله عليه را دشنام مىدهد ، يا از او بيزارى مىجويد و الله كه خونش حلال است ، اما مىترسم كه شما را بعوض بكشند و من هزار نفر ايشان را برابر يكى از شما نمىدانم « 2 » يعنى اگر خوف داشته باشيد كه شما را بعوض بكشند مكشيد . و كسى كه دعواى پيغمبرى كند ، يا شك كند در پيغمبرى محمد صلى الله عليه و آله ، بعضى گفتهاند : كه هر كه بشنود مىتواند كشت ، و بعضى گفتهاند كه مخصوص حاكم شرع است .
--> « 1 » اصول كافى 2 : 313 و تهذيب الاحكام 10 : 84 ح 96 . « 2 » تهذيب الاحكام 10 : 86 ح 100 .