جايى نزديك گرفته شوند ( 1 ) " . هنگامى كه آنان به بيابان برسند ، ناپديد گردند . كساني كه پيشاپيش رفته‌اند ، باز گردند تا از ماجرا باخبر شوند اما خود نيز به همان سرنوشت گرفتار شوند وآنان كه در پشت لشكر مىآيند ، خود را به محل حادثه رسانند وآنان نيز به سرنوشت محتوم ديگران بپيوندند ( 2 ) . " پس از اين معجزه ، حضرت با سپاهى بيش از ده هزار نفر رهسپار مدينه مىشود وپس از نبردى كوتاه با نيروهاى دشمن ، شهر را آزاد مىكند . با آزادى دو حرم شريف ( مكة ومدينه ) آزادى سرزمين حجاز وكنترل آن به پايان مىرسد ، حضرت از مدينه به سوى عراق روان مىگردد . در اين مسير سپاه ايرانيان ومردم آن ديار به رهبرى مرد خراساني وشعيب بن صالح به امام ( عليه السلام ) پيوسته وبا آن حضرت بيعت مىكنند . امام به سرزمين عراق وارد مىشود . ابتدأ أوضاع داخلي را سامان مىبخشد . سپس گروههاى باقيمانده از لشكر سفيانى را شكست داده وشورشيان متفرقى را كه در گوشه وكنار تلاش هاى بىثمرى عليه امام دارند ، سركوب مىكند . آنگاه عراق را به عنوان مركز حكومت وشهر كوفه را پايتخت آن قرار مىدهد . با اين اقدام حضرت ، كشورهاى يمن ، حجاز ، إيران ، عراق ودولتهاى خليج ، يكپارچه تحت فرماندهى ورهبرى آن وجود مبارك قرار مىگيرد . بر أساس برخى روايتها پس از فتح عراق ، نخستين جنگ حضرت با ترك ها خواهد بود : " اولين پرچمى كه براي جنگ برافراشته شود ، جهت مقابله با تركان است كه به شكست آنان منتهى

--> ( 1 ) سبأ / 51 . ( 2 ) مسند أحمد : 6 / 287 .