حضرت مهدى ( عليه السلام ) است ، زمينه را براي ظهور أو مهيا نموده ، وشوق ما را به ديدار فرزند پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) كه از كنار كعبه طلوع خواهد كرد ، برمىانگيزند . آرى ، اين اميد واشتياق زماني در دل مسلمانان به أوج مىرسد كه مىبينند آن حضرت در فيلم نوستر آداموس ، از مركز فرماندهى عمليات به كمك ژنرالهاى خود ( به تعبير فيلم ) صحنه جنگ را اداره مىكند وبا سردمداران كفر مبارزه مىنمايد وبا پرتاب موشكهاى غول پيكر از قلب صحراى حجاز ، پايگاههاى كفر وظلم آنان را درهم مىكوبد . آرى تمام واكنشهاى غرب در برابر اعتقاد به ظهور حضرت مهدى ( أرواحنا فداه ) پس از انقلابى آغاز شد كه در إيران به نام آن حضرت وبا شعار آماده سازى منطقه وجهان براي ظهور أو انجام گرفت . اكنون كارشناسان عالم سياست عليرغم اختلاف نظري كه درباره جايگاه سياسي انقلاب اسلامى إيران دارند ، اما در اين ديدگاه متفقند كه اين نهضت از نظر اعتقادي ، حركتي در راستاى آماده سازى ظهور حضرت مهدى ( عليه السلام ) است . در فضاى كنونى إيران ، احساس مىشود كه حضور حضرت مهدى ( عليه السلام ) حضور اصلى ومحورى است واين حضور به مراتب پر رنگ تر از نقش انقلاب ورهبرى آن است ودر حقيقت اوست كه رهبرى معنوي انقلاب ونظام را بر عهده دارد . مسؤولان حكومت در إيران همواره نام آن حضرت را با احترام وقداست فراوان بر زبان جارى مىكنند وبا صراحت اعلام مىنمايند كه " جان ما فداى خاك پاى آن حضرت باد " ويا " كشور ، كشور امام زمان است " ويا مىگويند " هدف وآرزوى نهائي ما تسليم اين كشور به صاحب اصلى آن ، يعنى امام زمان است " آرى در إيران ، امام زمان ( عج ) همان سرور وسالار حاضر وناظرى است كه با تمام قداستش در