به ما سمر سمير و ماامّ نجم فى السماء نجماً . لو كان المال لى لسويت بينهم فكيف و انما المال مال الله . الا و ان اعطاء المال فى غير حقه تبذير و اسراف و هو يرفع صاحبه فى الدنيا و يضعه فى الآخرة ، و يكرمه فى الناس و يهينه عند الله ، و لم يضع امرؤ ماله فى غير حقه و لا عند غير اهله الَّا حرمه الله شكرهم و كان لغيره ودّهم ، فان زلت به النعل يوماً فاحتاج الى معونتهم فشر خدين و الام خليل مروّت على عليه السلام رجوع شود به دفتر 93 ، نمرهء 2 و علىّ و عصره صفحات 949 و 954 و . . على عليه السلام جنگهايى كه كرد لازم مىشمرد والَّا منتهى به . بدتر مىشد در نامه اى كه به ابوموسى اشعرى نوشته مىنويسد : * ( و انى نزلت من هذا الامر منزلًا معجباً اجتمع به اقوام اعجبتهم انفسهم فانى اداوى منهم قرحاً اخاف ان يكون علقاً . ) * مولوى در باب اينكه فساد قبل از آنكه ريشه اش قوى بشود بايد آن را ريشه كن كرد داستان مردى را مىگويد كه درخت خارى بر سر راه مردم كاشته بود و هرچه مىگفتند بكَن ، امروز و فردا مىكرد خطاب به آن مرد مىگويد : تو كه مىگويى كه فردا ، اين بدان كه به هر روزى كه مىآيد زمان آن درخت بد جوانتر مىشود و آن كَننده پير و مضطر مىشود خاربن در قوّت و برخاستن خاركن در سستى و در كاستن