معاويه و على عليه السلام - رسم لعن و سبّ على عليه السلام در ضحى الاسلام جلد 2 ، صفحهء 132 مىگويد : معاويه وقتى كه به مغيرة بن شعبه حكومت كوفه را داد گفت : من مىخواستم تو را به امور بسيارى وصيت كنم اما اعتماد به بصيرت و فهم تو مرا بىنياز مىكند از يادآورى ، فقط يك موضوع است كه حتماً بايد يادآورى كنم و آن اينكه : لا تتحمّ عن شتم علىّ و ذمّه و الترحم على عثمان و الاستغفار له و العيب على اصحاب علىّ و الاقصاء لهم و ترك الاستماع منهم و باطراء شيعة عثمان و الادناء لهم و الاستماع منهم . فاقام المغيرة على الكوفة عاملًا لمعاوية سبع سنين و اشهراً و هو من احسن شىء سيرة و اشده حباً لعافية غير انه لايدع ذمّ علىّ و الوقوع فيه و العيب لقتلة عثمان و اللعنة لهم و الدعاء لعثمان بالرحمة و الاستغفار له و التزكية لاصحابه ( 1 ) مبانى سياست على عليه السلام على عليه السلام مصالح عالى اسلامى را بر مصلحت شخص خودش ، بر محروميت و عدم محروميت خودش ، بر خوشنامى و بدنامى خودش ، بر زندگى و مردن خودش ترجيح مىداد و همان طورى كه در ورقهء شجاعت ) * گفته شد بالاترين شجاعت ، شجاعت گذشت از آبروست ، چون به قول ابن سينا در نمط 8 اشارات گاهى براى لذت وهمى ، بشر از جان خود مىگذرد اما اينجور شجاعت صرفاً جنبهء عقلى دارد در داستان معروف ابوسفيان بعد از بيعت ابوبكر ، فرمود : * ( شقوا امواج الفتن بسفن النجاة . . . ) * ( ج 1 ، ص . . . ) . ايضاً من كلامه عليه السلام لما عزموا على بيعة عثمان :

--> ( 1 ) از تاريخ طبرى ، ج 6 ، ص 141 نقل كرده است