بچه ها فقط خود را مسئول شكم شخص خود مىدانند ، حتى خود را مسئول سلامت و تربيت و ادب خود هم نمىدانند . آنها خود را مسئول شكم ، آن هم در زمان حال مىدانند ، حتى فكر زمان استقبال را هم نمىكنند اما پدر ، هم مسئول شكم اين فرد است و هم مسئول شكم ساير افراد ، هم مسئول شكمهاست و هم مسئول بهداشت و تربيت ، هم مسئول زمان حال است و هم مسئول زمان استقبال . در سياست ماكياولى معاويه اى دو چيز به كلى ملغى است : يكى راستى و درستى به معناى عام كه شامل وفا و فتوت و ساير اخلاق كريمه است ، و يكى رحم و شفقت . اكثر سياستمدارهاى دنيا بلكه همهء سياستمدارهاى دنيا اين دو چيز را كنار گذاشته‌اند . سياست دينى عبارت است از « پاسدارى معنويات » و رعايت عدل به معنى واقعى كه اساسش اين است : * ( و لايجرمنّكم شنآن قوم على ألَّا تعدلوا . ) * واقعاً عدالت به صورت ناموس و مورد كمال احترام واقع شود . از اين نظر بايد گفت كه اهل حق و پاسداران نواميس اجتماع بشرى به منزلهء مهندسين يك ساختماناند كه با هزاران زحمت و دقت و نازك انديشى و نازك كارى ، بنايى از قبيل سد يا كاخ را مىسازند و منفعت طلبان مانند يك عده مخرب هستند كه با ديناميت يا كلنگ به جان اين بنا مىافتند و زحمات چندساله را در دو روز از بين مىبرند سياست على عليه السلام و معاويه - سياست معاويه مبنى بر مكر . و خدعه بود نهج البلاغه ، ج 3 ، ص 73 ، خطبهء 197 : * ( وا لله ما معاوية بأدهى منى ولكنه يغدر و يفجر ، و لو لا كراهية الغدر لكنت من ادهى الناس ، و لكن كل غدرة فجرة و كل فجرة كفرة ولكل غادر لواء يعرف به يوم القيمة ، وا لله ما استغفل