فيه احد من الانام . . . الا ترى ان تخصصه بالنبى صلى الله عليه و آله فى مرضه الى ان توفاه الله يقتضى فضله فى الدين و القربى من النبى بالاعمال المرضية الموجبة لسكونه اليه و تعويله فى امره عليه و انقطاعه عن الكافة فى تدبير نفسه اليه و اختصاصه من مودته بما لم يشركه فيه من عداه ، ثم وصيته اليه بما اوصاه بعد ان عرض ذلك على غيره فاباه و تحمله اعباء حقوقه فيه و ضمانه للقيام به و اداء الامانة فيما تولاه و تخصصه باخوة رسول الله و صحبته المرضية حين دعاه و ايداعه من علوم الدين بما افرده به ممن سواه و تولى غسله و جهازه الى الله و سبق الكافة على الصلاة عليه و تقدمهم فى ذلك بمنزلته عنده و عند الله و دلالة الامة على كيفية الصلاة عليه و قد التبس الامر عليهم فى ذلك و ارشاده لهم الى موضع دفنه مع الاختلاف الذى كان بينهم فيه . . . در شرح ابن ابى الحديد ، جلد 4 ، صفحهء 151 بعد از اينكه جملهء نامهء امير عليه السلام را به عثمان بن حنيف اينطور نقل مىكند : * ( و انا من رسول الله كالضوء من الضوء و الذراع من العضد ) * ، مىگويد : و هذه المنزلة قد اعطاه اياها رسول الله صلى الله عليه و آله فى مقامات كثيرة نحو قوله فى قصة برائة : * ( قد امرت ان لايؤدّى عنى الَّا انا او رجل منى ) * و قوله : * ( لتنتهنّ يا بنى وليعة او لابعثنّ اليكم رجلًا منى ) * او قال : * ( عديل نفسى ) * و قد سمّاه الكتاب العزيز نفسه فقال : * ( و نساءنا و نساء كم و انفسنا و انفسكم ) * و قد قال له : * ( لحمك مختلط بلحمى و دمك منوط بدمى و شبرك و شبرى واحد . ) * ابن ابى الحديد در جلد 3 ، صفحهء 371 نقل مىكند كه فضل بن عباس گفت : از پدرم پرسيدم كه كداميك از پسران رسول خدا نزد او از همه محبوبتر بود ؟ گفت : على . گفتم : من از فرزندان پيغمبر مىپرسم