آيينه شكافت از تجلى يك نور بتافت در دو مشهد يك شمع فروخت در دو روزن يك روح شد از دو تن مجسّد عين هم و غير هم چو حرفى كش خوانى مدغم و مشدّد اين نكته نه من ز خود سرايم كش خوانده خداى نفس احمد اى كآينهء تحيّر افزا وى آينهء جمال سرمد اسلام به نام توست برپا ايمان به حسام تو مشيّد اى وصف رخ تو بىتناهى وى مدح لبت فزونتر از حد تا روز ازل ( 1 ) اگر به تكرار تضعيف كنم حروف ابجد از مدح تو يك ز صد نگويم كاوصاف تو را نمىتوان عد على عليه السلام - سخن حسن بصرى درباره اش . ( رجوع شود به ورقهء اقرار ديگران ) ، ايضاً كلام حارث بن . ابى ربيعهء مخزومى البيان و التبيين جلد 2 ، صفحهء 108 : عنبسة بن القطَّان ، قال : شهدت الحسن ( الحسن البصرى ) و قال له رجل : بلغنا انك تقول : لو كان على بالمدينة يأكل من حشفها لكان خيراً له مما صنع . فقال له الحسن : يا لكع ، اما وا لله لقد فقدتموه سهماً من مرامى الله ، غير سؤوم لامر الله و لا سروقة لمال الله ، اعطى القرآن عزائمه فى ما عليه و له ، فاحلّ حلاله و حرّم حرامه ، حتى آورده ذلك رياضاً مونقة و حدائق مغدقة ذلك على بن ابى طالب يا لكع . ايضاً رجوع شود براى تتمهء اين سخن به ورقهء اقرار ديگران ) * نقل از احمد تيمور

--> ( 1 ) ابد ( ظ )