از بزرگترين مايه هاى تربيتى روح بشر كه انسانها را از مرحلهء پست به مراحل متعالى در راه فضايل بزرگ انسانى كشانده اعتقادشان به انسانها يا موجودات متعالى برجسته - ابرمرد ، ابر انسان - بوده است كه انسانها با انديشيدن و عشق ورزيدن به انسانهاى ما فوق و يا ما فوق انسانها ( ؟ ! ) ( 1 ) و ستايش دائمى آن شخصيتها روح خويش را تلطيف مىكرده و به آن معانى عادت مىداده است . ايضاً صفحهء 77 مىگويد : قهرمانان اساطيرى و قهرمانان تاريخى در هر ملتى و هر فرهنگى بوده است . اين قهرمانان هميشه در هر فرهنگ و مذهبى سرچشمهء الهام معانى بزرگ انسانى در ميان مردم و در نسلهاى پياپى ملتها و اقوام بوده‌اند . صفحهء 80 : حالات انحرافى و افراطى ( مرشدپرستى ) ( 2 ) حاكى از يك نهاد خاص انسان است كه انسان را هرگز نمىشود از سمبل ، نمونه و مظهر بىنياز كرد . صفحهء 83 : بزرگترين متفكرين قرن نوزدهم - هگل ، نيچه ، شيللر ، آدلر ، كارليل ، رومن رولان . . . - همه دنبال ابرمردند و مىگويند انسان

--> ( 1 ) [ علامت سؤال و تعجب داخل پرانتز از استاد شهيد است . ] ( 2 ) [ عبارت داخل پرانتز از استاد شهيد است . ]