شريعت است با ديدى وسيعتر . ولى اينجا در موضوع رهبرى الهى نيز كاملًا قابل استفاده است ، بلكه به رهبرى الهى بهتر مىچسبد . پيغمبر اكرم بسيار كارها را با اين منطق كرده است . قتل بنى قريظه و غيره از اين قبيل است . 7 . در دستورهاى اسلام ، اعم از قرآن و سنت ، از كارهايى از قبيل كشتن كسانى كه در جنگ شركت نكرده‌اند ، كندن درختها ، تخريب ساختمانها نهى شده است و به تعبير قرآن « اعتداء » است : * ( قاتلوا فى سبيل الله الذين يقاتلونكم و لاتعتدوا . . . ) * در دستورها و بخشنامه هاى رسول اكرم و اميرالمؤمنين مكرر به اين مطلب تصريح شده است ( 1 ) . در عين حال مىبينيم كه در قرآن كريم ، سورهء حشر تصريح شده است كه : * ( ما قطعتم من لينة او تركتموها قائمة على اصولها فباذن الله . ) * جمع اينها چگونه است ؟ آنچه نهى شده است عمل انتقام جويانه است و آنچه مجاز است تاكتيك پيروزى است به شرط توقف پيروزى بر آن . از جمله خصوصيات سيرهء نبوى تأكيد بر تضعيف نيروى مالى و نظامى دشمن است : حمله بر كاروان قريش و تضعيف مالى آنها ، همان ثروتى كه مىدانيم از چه راه به دست آمده است و فردا به صورت اسلحه و سرباز و تجهيزات نظامى به سوى مسلمين سرازير مىشود اين است كه در مبارزات خود كوشش مىكرد كه نيروى دشمن را تضعيف كند . هرگاه اصل مبارزه اى مشروع باشد ، قطعاً اين تاكتيكها مشروع است ، و از اين قبيل است ترورهاى صدر اسلام . 1 . رجوع شود راجع به اينكه آيات جهاد همه در مدينه بوده يا نه ، به ذيل آيات سورهء نحل كه گفته مىشود همه اش مكيه است ، و به بيان آقاى طباطبايى در ابتداى سوره راجع به احتمال مكى و مدنى بودن آخر سوره

--> ( 1 ) رجوع شود به وسائل و نهج البلاغه