مىگرفت و به دنبال آنجا مىرفت و اصلاح مىكرد . نمىگفت آنجا كه ديگر جاى ما نيست ، بلكه مثل مسيح مىگفت : خانهء روسپى جايى است كه من بايد بروم چون طبيبم . روحانى نبايد به مراكز فساد پا بگذارد اما براى استفاده از كارهاى فاسد ، و بايد دائماً مراقب باشد و از نزديك بشناسد و بلكه برود در آنجا ولى براى اصلاح . 21 . خلاصهء سخنرانى شب 23 صفر 82 در مسجد هدايت : براى يك جامعه عدالت لازم است در دو مرحله : هم در مرحلهء قانون و تشريع و هم در مرحلهء اجرا . آيا اسلام تنها به جعل قوانين عادلانه قناعت كرده و گفته چشم مردم كور شود و خودشان استفاده كنند يا آنكه حتى براى مراحل اجرا هم مقرراتى معين كرده ؟ البته براى مرحلهء اجرا هم مقرراتى معين كرده . اسلام مىگويد : * ( لاينال عهدى الظالمين ) * . عهد و منصب الهى همان مرحله بلكه مراحل اجراى قانون است . در اسلام امام بايد عادل باشد ، والى ( كه قهراً امام جمعه و جماعت خواهد بود ) بايد عادل باشد ، امام جماعت و قاضى و مفتى و شاهد همه بايد عادل و متقى باشند ، تنها صحت عمل كافى نيست . سيرهء رسول اكرم به ما عدالت در مرحلهء اجرا را مىرساند كه چگونه از هر جهت رعايت مىكرد . اولًا آنقدر عادل بود كه در نگاه كردن هم رعايت عدالت مىكرد ( كان يقسّم لحظاته بين الناس ) ، بين بيگانه و خويش و قوم تبعيض نمىكرد ( داستان گردنبند دخترش زينب ) بلكه در سختيها اگر امر داير بود بين يكى از كسانش و يك بيگانه ، مطابق نص نامهء على عليه السلام در نامه اى كه ظاهراً به معاويه نوشته [ كسان خود را مقدم مىداشت . ] مىنويسد : * ( و كان رسول الله صلى الله عليه و آله اذا احمرّ البأس و احجم الناس قدّم اهل بيته ، فوقى بهم اصحابه حر السيوف و الاسنة فقتل عبيدة بن