انگلستان در روسيه و سپس وزير دارايى انگليس ، به يك نفر سياهپوست شوهر كرد و در لندن غوغايى از لحاظ افكار عمومى به پا نمود . شخصى براى دلجويى ( كذا ) استناد كرده بود كه موضوع نه از لحاظ اجتماعى مهم است و نه از نظر مذهبى ، زيرا اجتماع دارد اين گونه تبعيضات نژادى را از بين مىبرد و رنگ در شخصيت مطلقاً اثر ندارد ، و از لحاظ مذهب نيز فراموش نكنيد كه اسلام دومين مذهب بزرگ جهان اين گونه تبعيضات را در 1300 سال پيش زير پا گذارده بوده است . دو نفر ايرانى نقل مىكردند كه در جواب اين شخص گفته شده بوده است : مذهب كثيف از افراد كثيف هم حمايت مىكند . ناقل يا ناقلين جاهل و داراى حقارت نفس و يا متظاهر تأسف مىخوردند كه چرا بايد مذهب هم موجب سرشكستگى ما شود ! چطور مسلمانها اينقدر شعور نداشتند كه ميان سفيد و سياه فرق است ! ! ! . شعور و ادراك اروپارفته ها را ببينيد . اسلام شرف عرب را آورد اين آيهء شريفه را : * ( بل اتيناهم بذكرهم فهم عن ذكرهم معرضون ، ) * مجمع البيان و فى ظلال القرآن اينطور تفسير كرده‌اند : اتيناهم بشرفهم و فخرهم ( و ما يوجب رفع ذكرهم ) .