قضايايى را كه ظاهراً با هم ارتباطى ندارند مىبينند و وجود گنجينه هاى مجهول را به فراست درمىيابند و بدون دليل و تحليل آنچه را كه دانستنش اهميت دارد مىدانند . . . در صفحهء 135 مىگويد : . دانشمندان را به دو دسته تقسيم مىتوان كرد : يكى منطقى و ديگرى اشراقى . علوم ، ترقى خود را مرهون اين دو دسته متفكر است . در علوم رياضى نيز كه اساس و پايهء كاملًا منطقى دارد مع هذا اشراق سهم گرفته است . بين رياضى دانان ، اشراقى و منطقى و تحليلى مىتوان يافت . « رميت » و « وابرشتراس » اشراقى و « برتران » و « ريمان » منطقى بودند . . . در زندگى عادى نيز مانند قضاياى علمى ، اشراق يك عامل شناسايى قوى و در عين حال خطرناكى است و تميز آن از توهم گاهى دشوار است . . . فقط مردان بزرگ و پاكان ساده دل مىتوانند با آن به كمال اوج زندگى معنوى برسند . اين موهبت حقاً شگفتانگيز است و درك واقعيت بدون دليل و تعقل براى ما غيرقابل تفسير مىنمايد . راجع به تلپاتى مىگويد : تلپاتى و روشن بينى : وجود روشن بينى و تلپاتى نيز يكى از معلومات بلاواسطهء مشاهده است . روشن بينان بدون استفاده از اعضاى حسى خود افكار ديگران را درك مىكنند و حوادث كم و بيش دور را از لحاظ مكان و زمان مىبينند . . . ( 1 )

--> ( 1 ) رجوع شود .