ندارد . نسبت هر موجودى با واجب نسبت محدود با نامحدود است . اگر فرض كنيم يك واحد را با عددى كه از اينجا تا كرهء خورشيد و كهكشان جلويش صفر بگذارند ، باز نسبت نسبتِ محدود به محدود است . اما نسبت اشياء به خداوند نسبت محدود به نامحدود است ، بلكه خداوند فوق ما لايتناهى است بما لايتناهى . اميرالمؤمنين فرمود : * ( عظم الخالق فى انفسهم فصغر مادونه فى اعينهم . ) * . 2 . توحيد ذاتى خواه به مفهوم ساده اى كه صرفاً مىگويد واجب الوجود يكى است به دليل دور و تسلسل و يا به مفهومى كه از قرآن كريم استنباط مىشود كه حق و حقيقت منحصراً اوست ، حقيقتى است كه از طريق علوم حسى و تجربى نمىتوان نفياً يا اثباتاً دربارهء آن نظر داد ، معقول صِرف است . چقدر در اشتباهند كسانى كه خيال مىكنند قرآن توحيد را منحصراً از راه علوم حسى و تجربى و كَونى اثبات مىكند . از كجاى علوم طبيعى مىتوان مفهوم * ( لم يكن له كفواً احد ) * يا مفهوم * ( ذلك بأن الله هو الحق ) * را اثبات كرد ؟ خلاصه اينكه معنى توحيد ذاتى اين است . توحيد صفاتى : 3 . اما توحيد صفاتى . اين مسئله اى است مربوط به صفات و اسماء بارى تعالى از قبيل : حيات ، علم ، قدرت ، كلام ، سميع ، بصير ، مُدرك ، ازليت ، ابديت . البته حكما صفات بارى تعالى را تقسيم كرده‌اند به صفات حقيقيه ، اضافيه ، حقيقيهء ذات اضافه ، و راجع به اينكه در هريك از اين سه قسم كدام صفت اصلِ ساير صفات است بحثهايى كرده‌اند . در خود قرآن اسماء و صفات بارى تعالى ذكر شده از قبيل : * ( الحى القيوم ، العليم القدير ، السميع البصير ) * و از قبيل آيات آخر سورهء حشر : . * ( هو الله الذى لا إله الَّا هو عالم الغيب و الشهادة هو الرحمن الرحيم . هو الله الذى لا إله الَّا هو الملك القدوس السلام المؤمن المهيمن العزيز الجبار المتكبر سبحان الله عما يشركون . هو الله الخالق البارئ المصور له الاسماء الحسنى يسبح له ما فى