انجم همه شاهدان شاهد باز آن شاهد شاهدان هويدا نيست نظمى است عيان منظَّمى پنهان پنهان نه كه جز وى آشكارا نيست . خوشبينى و بدبينى به نظام آفرينش ( توحيد و مسئلهء خير و . شر و حكمت بالغه ) ( 1 ) در مجلهء يغما ، شمارهء بهمن 39 اشعار ذيل را از دكتر غلامحسين يوسفى نقل كرده : زمام كار جهانگر به دست من افتد به ذوق خويش جهانى دگر بيارايم بلاى فقر ز روى زمين براندازم به روى خلق در عيش و نوش بگشايم ز جور و كين نگذارم اثر به هيچ ديار جهانيان را داد و راد فرمايم بياكَنم دل اهل جهان ز مهر و وفا ره نكويى و تقوا به خلق بنمايم ز ناز و غمزهء معشوقكان بكاهم و نيز به صبر و حوصلهء عاشقان بيفزايم . چرا خداى ، جهان را نيافريد چنين ؟ ! كه من به شادى يك دم در آن بياسايم خطا بگفتم هر چيز كافريد نكوست چرا دهان به چنين ژاژها بيالايم

--> ( 1 ) رجوع شود به دفتر توحيد و معاد ، نمرهء 26 تحت عنوان « حكمت بالغه و نظام احسن » .