على عليه السلام خطاب به عرب مىفرمايد : ثم انكم معشر العرب اغراض بلايا قد اقتربت فاتقوا سكرات النعمة و بوائق النقمة . . . ( ج 2 ، ص 111 ) ايضاً مىفرمايد : * ( سيفتنون باموالهم . . . ) * ( ج 2 ، ص 127 ) در اين جمله ها مخصوصاً اعراب مخاطبند ، زيرا فتنهء بعد از پيغمبر مانند نهضت زمان پيغمبر در ميان خود اعراب بود ، علتش عدم تقسيم عادلانهء ثروت به واسطهء مطامع و مظالم و عدم وجود فكر اقتصادى صحيح در دستگاه حكومت بود . ثروت بادآوردهء آن روز را كه بايد خرج مصالح عمومى اجتماعى بشود در اختيار افراد معدودى قرار دادند . اين عامل در زمان پيغمبر نبود : آيهء * ( ان الانسان ليطغى . أن ر اه استغنى ) * شايد نظر به ثروتهاى بادآورده دارد ، يعنى مالى از راه كار و فعاليت به دست نيامده و صاحب مال همّش فقط خرج كردن آن مال است نه وسيلهء فعاليت و توليد و تثمير قرار دادن يعنى عامل مفتى و بادآوردگى و عامل بيكارى و وسيلهء فعاليت قرار ندادن مال نيز دخالت دارد در ايجاد طغيان به تعبير قرآن و در ايجاد سُكر به تعبير على عليه السلام . سورهء توبه ، آيهء 75 - 77 مىفرمايد : و منهم من عاهد الله لئن اتينا من فضله لنصدقنّ و لنكوننّ من الصالحين . فلما اتيهم من فضله بخلوا به و تولَّوا و هم معرضون . فأعقبهم نفاقاً فى قلوبهم الى يوم يلقونه بما اخلفوا الله ما وعدوه و بما كانوا يكذبون . در تفسير فى ظلال القرآن در ذيل اين آيه داستان ثعلبة بن حاطب را ذكر كرده است .