هم به نثر . آنچه به نثر است به صورت حكمتهاى كوچك است ( كلمات قصار ) و آنچه به نظم است بسيار عالى است . اما در عربى ، مثل اشعار معروف ابوالفتح بستى : زيادة المرء فى دنياه نقصان و ربحه غير محض الخير خسران و كل وجدان حظ لاثبات له فان معناه فى التحقيق فقدان يا عامراً لخراب الدهر مجتهدا با لله هل لخراب الدهر عمران دع الفؤاد عن الدنيا و زخرفها فصفوها كدر و الوصل هجران احسن الى الناس تستعبد قلوبهم فطال ما استعبد الانسان احسان و ان اساء مسيئ فليكن لك فى عروض زلته صفح و غفران و كن على الدهر معواناً لذى امل يرجو نداك فان الحرّ معوان و اشدد يديك بحبل الدين معتصما فانه الركن ان خانتك اركان يا خادم الجسم كم تسعى لخدمته فأنت بالنفس لا بالجسم انسان من كان للخير مناعاً فليس له على الحقيقة اخوان و اخدان و ذوالقناعة راض فى معيشته و صاحب الحرص ان اثرى فغضبان هما رضيعا لبان حكمة و تقى و ساكنا وطن مال و خسران ( ريحانة الادب )