آنگاه * ( مثل نوره كمشكوة فيها مصباح ) * مَثَلِ اين است كه چگونه غير او به او معروف و به او ظاهر و به او مهتدى اليه است و بلكه غير او به او عارف و به او مهتدى است يعنى تمثيل نه براى اين است كه ذات حق معروف بنفسه است ، بلكه براى اين است كه او چگونه سبب هدايت غير به خودش و به ساير هدفهاى طولى شده است . نهج البلاغه - جمع كلمات مولى روضات الجنات ، ضمن احوال حافظ ( ص 483 ) نقل از الفصول المهمة فى معرفة الائمة : ان له عليه السلام كلمات جمعها الجاحظ فى بعض تصانيفه و هى تشتمل على كثير من كلمات الحكمة كل كلمة منها تعد ( كذا ) ( 1 ) بالف كلمة . سيرى در نهج البلاغه ، زهد رجوع شود به ورقه هاى يادداشت قرآن و انسان ، بحث جالبى شده است . سيرى در نهج البلاغه زهد و معنويت - براى اين بحث از جملهء بوعلى در مقامات العارفين : « . . . و يعين عليه الزهد الحقيقى » استفاده شود .

--> ( 1 ) تعدل ( ظ )