الفحشاء و المنكر . ) * در نهج البلاغه مىفرمايد : * ( و لقد شبهها رسول الله بالحمّة . . . ) * اجمالًا اينكه بين روح و بدن شباهتهايى در قسمتهايى هست ، از آن جمله در بيمارى و بهبود و دواست . بعضى دواها به عنوان دفع و پيشگيرى استعمال مىشود ، مثل واكسن آبله و آمپول ضد فلج و كزاز و سياه سرفه و بعضى به عنوان رفع و معالجه به كار برده مىشود ، مثل آمپول ضد ديفترى كه على الظاهر نوعى از پنى سيلين است . نماز ، هم پيشگيرى بيماريهاى روحى است به حكم * ( ان الصلاة تنهى عن الفحشاء و المنكر ، ) * و هم دوا و معالجه است به حكم * ( و لقد شبهها رسول الله بالحمّة . ) * بسيارى از مردم دچار انحرافات و امراضى هستند و نمىتوانند خود را رها كنند . يك زن ممكن است انحرافاتى داشته باشد و هنوز به آنجا نرسيده كه به كلى روحيه اش دگرگون شده باشد و همچنين يك مرد مبتلا به غيبت و دروغ و غيره . اينها در جستجوى وسيله اى هستند كه آنها را از منجلاب نجات دهد . به اينها بايد گفت نماز بخوانيد ، نماز با توجه و خضوع ، نمازْ نجات بخش از مفاسد اخلاقى است ، از نماز قدرت و نيرو بگيريد . اين است معناى آيهء * ( استعينوا بالصبر و الصلاة . ) * نماز موجب روشنى [ روح ] و قوّت اراده است و معاصى ناشى از تيرگى روح و ضعف اراده است . مسئلهء ديگر راجع به نماز مشكلاتى است كه در تمدن جديد پيش آمده . رجوع شود به ورقهء نماز و تمدن . 1 . نهج البلاغه ، خطبهء 197 : تعاهدوا امر الصلاة و حافظوا عليها و استكثروا منها و تقربوا بها ، فانها كانت على المؤمنين كتاباً موقوتاً ، الا تسمعون الى جواب اهل النار حين سئلوا : « ما سلككم فى سقر ؟ قالوا لم نك من المصلين » و انها لتحت الذنوب حتّ الورق و تطلقها اطلاق الربق و شبهها رسول الله صلى الله عليه و آله بالحمّة تكون على باب الرجل فهو