به رغم كوشش دشمن نخواهد بگسلد هرگز ميان ما و تو پيوند تا باشد نفس ما را سزاوار تواى جان كنج زندان نيست منزلگه سزدگر خون ببارد از دو ديده هر نفس ما را رواق منظر ديده مهياى قدوم تو كرم فرما و بپذير از صفا اين ملتمس ما را تمام ملت ايران فكنده چشم بر راهت به راه عدل و آزادى ، نه باك از هيچ كس ما را شعر و تأثير عجيب آن رجوع شود به ورقهء زن و علاقه به جلب دل مرد ، داستان « مسكين » دارمى . شعر محلى عرق چين سرت سيم كش كنم مو قد و بالات ببينم غش كنم مو اگر يك شب به بالينم بيايى تمام مال خود پيشكش كنم مو در خانه بيايم در زنم مو صداى نازنين دلبر زنم مو اگر گويند عزيزت خواب ناز است شوم كفتر به دورش پر زنم مو سر كوچه به دو دو مىروم مو به پابوس گل نو مىروم مو اگر مادر اجازش داده باشه به زير پالتوش ( 1 ) خو مىروم مو

--> ( 1 ) چادرش ( ظ )