عين هم مىبينند . 8 . اخلاق آن وقت اخلاق است كه جنبهء تقدس و برون از خودى داشته باشد . اخلاق منفعتى اخلاق نيست . تنها شعاير الهى است كه جنبهء اخلاقى به معنى واقعى دارد ، زيرا خارج از حدود خودپرستى است ، و از همين جهت است كه جنبهء تقدس و قربى و عبادى دارد و از همين جهت است كه ناشى از « تقوى القلوب » است . اما تعظيم شعاير ملى و قومى كه معرف انتسابات و غرورهاى ملى و تعصبات قومى است ، ناشى از « تقوى القلوب » نيست ، ناشى از پاكى نيست ، ناشى از عصبيتها و ظلمتها و تاريكيها و جهالتهاست . 9 . جامعهء ما آن وقت جامعهء اسلامى است كه شعور واحد بر ما حكومت كند ، يك جور فكر كنيم و يك جور متأثر شويم ، به خاطر يك سلسله امور همه دلشاد شويم و يك سلسله امور اشك همهء ما را جارى سازد ، نه اينكه از حوادثى نيمى بخنديم و نيمى بگرييم و از پيشامدهاى ديگر نيمِ گريان خندان ، و نيمِ خندان گريان باشيم . 10 . شعايرى كه در اسلام بايد تعظيم شود ، يعنى اولًا شعار است و ثانياً عملًا بايد محترم شمرده شود : الف . * ( بسم الله ) * در اول هركارى ، خصوصاً كارهاى عمومى از قبيل تأليف ، خطابه ، و همچنين است * ( الحمد لله ) * . ما ايندو را ترك كرده‌ايم . ب . در نامگذاريها كه بايد نام بزرگان دين را بگذاريم . شعر صحيح بخارى جلد 8 ، صفحهء 42 : عن رسول الله : ان من الشعر حكمة . صحيح بخارى جلد 8 ، صفحهء 43 :