عملى مانع وقوع در معصيت است . هر چيزى كه مانع معصيت بشود مقدس است . گفته نشود پس خوردن هم از اين قبيل است ، زيرا هر لذتى نوعى كدورت و كسالت ايجاد مىكند جز اين لذت كه حالت معنويت به انسان مىدهد . در باب مذمت عزوبت و اينكه ازدواج حصار است ، رواياتى زياد وارد شده ( مراجعه شود ) . مسلماً هر چيزى كه ولو به شكل حصارى براى معصيت باشد ، خوب و مقدس است . البته آن چيزى كه روح را لطيف و عالى مىكند خيلى بالاتر است از آن چيزى كه فقط عنوان حصار دارد . پس ازدواج از آن جهت كه يك مكتب اخلاقى است خيلى بالاتر است از خودش از آن جهت كه حصار و مانع است . جهت سوم اينكه مكتبى است براى نسل آينده ، يگانه كانون صلاحيتدار نسل آينده است ، آرى يگانه كانون صلاحيتدار تربيت نسل آينده است . در گذشته راجع به اين جهت كه چيزى جاى كانون خانوادگى را از لحاظ تربيت نمىتواند بگيرد ، بحث مفصلى به عمل آمد . فلسفهء زندگى خانوادگى از نظر قدما حيات بر سه قسم است : فردى ، خانوادگى ، اجتماعى . حكمت عملى عبارت است از : اخلاق ، تدبير منزل ، سياست مدن . اسلام نيز عملًا اين تقسيم را پذيرفته است زيرا اسلام براى خانواده ، حقوق ، تكاليف ( 1 ) ، مجازاتهاى مخصوص و متغاير با حيات اجتماعى و حيات فردى قائل است ، پس آن را نوعى ديگر [ از ] حيات مىداند . از نظر اسلام - همچنان كه در ورقه هاى خانواده تذكر داده‌ايم - زندگى خانوادگى يك شركت نظير ساير شركتهاى

--> ( 1 ) از قبيل نفقه ، ارث ، اطاعت و غيره