محروم باشد و يكى از دو شقاوت دنيا و آخرت را متحمل شود بلكه نوعى تحمل محروميت و ضرر است براى سعادت ، و همچنين به معنى شر ذاتى هم نيست بلكه شر نسبى است يعنى عايق و مانع است در بعضى مراحل . ج . آن رابطهء قهرى كه ميان تحمل محروميت و وصول به سعادت است چند چيز است كه البته بعضى از آنها وابسته به زمان خاص است و بعضى وابسته به شخصيت اجتماعى افراد است و بعضى جنبهء عمومى و كلى و دائمى دارد . در بعضى ، سعادت و مصلحت فرد در نظر گرفته شده و در بعضى مصلحت و سعادت نوع . د . آن تنزه در حد رهبانيت نيست ، آنجا كه پاى رهبانيت مىرسد قدغن است . اكنون انواع زهد : 1 . زهدى كه به خاطر فقر عمومى و لزوم فداكارى و ايثار است ( 1 ) ، كه در داستان حضرت رسول و حضرت زهرا كه پرده اى آويخته بود و دستبند نقره اى در دست داشت و رسول اكرم را ناخوش آمد از آن جهت كه در اينجا تنعم بر ايثار تقدم يافته است [ ديده مىشود ] و لهذا ائمه از اين نظر سيره هاى مختلفى دارند . در روايتى كه در ورقه هاى ماهيت و فلسفهء زهد شمارهء 5 نقل كرديم به اين مضمون : ان على بن ابى طالب كان يلبس ذلك فى زمان لاينكر و لو لبس مثل ذلك اليوم لشهر به فخير لباس كل زمان لباس اهله غير ان قائمنا اهل البيت اذا قام لبس ثياب علىّ و سار بسيرة علىّ . [ به اين نوع زهد اشاره شده است . ] 2 . زهد حاكم ( 2 ) به مفهوم لزوم همدردى و همسطحى طبقهء حاكم

--> ( 1 ) رجوع شود به صفحهء 381 . ( 2 ) رجوع شود به ورقه هاى ماهيت و فلسفهء زهد .