18 . آقاى اشرف الواعظين * ( الرحمن . علَّم القرآن . خلق الانسان . علَّمه البيان . ) * 19 . آقاى شرعى شيرازى * ( لن تقدس امة لايؤخذ للضعيف . . . ) * زندان و حبس در مروج الذهب مسعودى ضمن حوادث ايام متوكل ( ج 2 ، ص 387 ) اين اشعار را از على بن جهم سامى نقل مىكند : قالوا حُبست فقلت ليس بضائر حبسى و اىّ مهنّد لا يُغمد او ما رأيت الليث يالفِ غيله ( 1 ) كبرا و اوباش السباع تردّد والشمس لولا انها محجوبة عن ناظريك لما اضاء الفرقد ( 2 ) والنار فى احجارها مخبوأة لاتصطلى ان لم تثرها الأزنُدُ والحبس ما لم تَغْشُه ( 3 ) لدنيّة شنعاء نعم المنزل المستورد بيت يجدّد للكريم كرامة و يزار فيه و لايزور و يحفد لو لم يكن فى الحبس الا انه لايستذلَّك بالحجاب الاعبد ايضاً در صفحهء 388 از همان شاعر نقل مىكند : فقلت لها والدمع شتى طريقه و نار الهوى بالقلب يذكر وقودها فلا تجزعى إما رأيت قيوده فان خلا خيل الرجال قيودها مولوى ( صفحهء 83 ) : عار نبود شير را از سلسله ما نداريم از قضاى حق گله . . . گفت چون بودى تو در زندان و چاه ؟ گفت همچون در محاق و كاست ماه

--> ( 1 ) الغِيلة : الاجمة ( 2 ) الفرقد : نجم قريب من القطب الشمالى و بجانبه اخر اخفى منه و هما فرقدان . ( 3 ) غشا يغشو فلاناً : اتاه