حكومت خانوادگى : 29 . از جمله مسائل مسئلهء حكومت مرد است بر زن در اجتماع خانوادگى ( 1 ) . چند مطلب را بايد در نظر گرفت : الف . اسلام براى مرد در خانواده حق حكومت قائل است نه حق تحكم ، همان طورى كه حتى بر برده و فرزند نيز حق حكومت دارد نه حق تحكم ، مانند مدير يك اداره يا مملكت كه حق حكومت دارد نه تحكم . رقابتى كه به وحدت منجر مىشود : ب . طبيعت مرد و هم طبيعت زن هر دو مىخواهند كه طرف مقابل در برابر آنها ضعيف باشد تا بر او حكومت كنند ، اما نه آنطور كه معمولًا گمان مىكنند كه هر دو به يك نحو مىخواهند و ميانشان رقابت پيدا مىشود ، بلكه مرد مىخواهد از لحاظ جسمى و اراده قهرمان باشد و زن مىخواهد از لحاظ روحى و نفوذ قلبى قهرمان باشد . لهذا اگر مرد در جنبهء مردى خود بكوشد و زن در جنبهء زنى هرگز ميان آنها رقابت پيدا نمىشود ، بلكه بيشتر به يكديگر نزديك مىشوند . بعد از آنكه طبيعت آن دو را براى هم آفريده است و سرّ اختلاف آنها وحدت و بهم بستگى و تجاذب بيشتر آنهاست ، معنى ندارد كه زن و مرد با يكديگر رقابت كنند . رقابت ميان دو مرد يا دو زن ، حتى ميان پدر و فرزند ، برادر و برادر ، خواهر و خواهر ، مادر و دختر ممكن است ، اما ميان زن و شوهر ممكن نيست . مرد زنى را پرستش مىكند كه زن باشد نه مرد ، زن مردى را تعظيم مىكند كه مرد باشد نه زن . به قول مجلهء اطلاعات بانوان : « همهء دنيا ژاندارك را تقديس مىكنند اما رغبت نمىكنند او را به همسرى انتخاب كنند . » همهء زنان ممكن است يك هنرپيشهء زن صفت را از جنبهء هنرى تقديس كنند اما ميل ندارند زن او بشوند . مرد مىخواهد مسلط باشد بر زن از لحاظ ظاهر و اراده و امر و نهى . زن مىخواهد فرمان بدهد به مرد اما نه به زبان و تحت حس برترى طلبى ، بلكه تحت حس غرور جمال ، يعنى به شكل اينكه او خود به خود نه به

--> ( 1 ) رجوع شود به سخنرانى نهم دههء دوم مسجد دباغخانه .