بلكه به اين معنى است كه در زندان محصور و محبوس نيست . آدم دنياپرست محصور تمايلات حيوانى است . و به عبارت ديگر هر غريزه و ميلى در انسان چشمه اى است از وجود انسان كه جارى مىشود . وجود انسان مانند كوهى است كه از دامن او چشمه ها جارى مىشود . پيغمبران نخواسته‌اند براى تكميل و تعديل وجود انسان چشمه هاى جارى را بخشكانند بلكه خواسته‌اند كه در اثر كندوكاو ، چشمه هاى ديگرى هم كه استعداد طبيعى و فطرى آنها در انسان است جارى سازند و هر رگ زيرزمينى از مجراى اصلى خود خارج گردد و در اين صورت است كه وجود انسان تعديل و تكميل مىگردد . مبارزه با هوا و هوس ، يعنى ميلهاى هرزه و بىنظم و بىقاعده و خارج از هدف انسان ، تنها در اين صورت امكانپذير است . 2 . خلاصه سخنرانى [ و ] پرسش و پاسخ در روز 20 صفر 82 : يعلمون ظاهراً من الحيوة الدنيا و هم عن الاخرة هم غافلون . موضوع سخن دنيا از نظر دين ( دين اسلام ) است ، يعنى منطقى كه قرآن مخصوصاً در اين باب دارد . متداولترين موضوعى كه به عنوان موعظه و نصيحت از طرف وعاظ عنوان مىشود همين موضوع است و هركسى كه براى اولين بار فكر مىكند به عنوان موعظه دينى سخنى بگويد ، از شعر و نثر سخنانى در اين موضوع تهيه مىكند . بدين ترتيب اين موضوع از هر موضوع ديگر بيشتر به گوشها رسيده . اين مطلب را دو جور مىتوان تفسير كرد : يكى به نحوى كه در تهذيب اخلاق و تأمين سعادت يك فرد و ايجاد حسن روابط اجتماعى تأثير نيك داشته باشد ، و يكى به نحوى كه موجب تخدير اعصاب و بىحسى و بىحالى و لاقيدى و در نتيجه بدبختى فردى و اجتماعى گردد . متأسفانه به دو علت ، تفسير به نحو دوم بيشتر شايع شده : يكى