چشمداشت مسئوليت به نسبت تفويض اختيارات ( 1 ) ، سازمانبخشى ، اشتياق در كسب اطلاعات تازه و مربوط به كار خود ، درشتى در عين نرمى و شكوه در عين درويشى ، علاقه به تشويق و اصرار به آن ، اصرار در پرورش استعدادهاى زيردستان ، توجه به مسائل و مشكلات عاطفى افراد ، احساس شادى از موفقيت ديگران . درباره شرايط منفى مىگويد : فقدان اعتماد به نفس ، ترديد و شكاكى در اخذ تصميم ، هراس از عواقب احتمالى هر اقدام ( در مقابل شهامت اقدام ) ، دست و پا گم كردن در برابر پيشامدهاى ناگهانى ، عدم تحمل انتقاد و عقايد مخالف ، فقدان شكيبايى براى نيل به مقصود ، عقده رياست و قبضه گرى داشتن ، از همه اطاعت كوركورانه خواستن ، خودستايى و مردمگريزى ، روگردانى از مطالعه و اخذ اطلاعات ، افسردگى از پيشرفت ديگران ، بىاعتنايى به نيازمنديهاى انسانى و عاطفى مردم . كسى كه شرايط بالا را فاقد باشد ، قادر نخواهد بود نيروهاى شگرف و ناشكفته خلقها را به سوى سازندگى و ابتكار بسيج دهد و بىسامانى را سامان بخشد . . . رهبر بايد قبل از هرچيز ، انسان ، خودشناس و ارزياب صفات مثبت و منفى خويش باشد . 27 . صفحه 73 ، تحت عنوان « برترين رهبرى » مىگويد : رهبرى يك قدرت مركب است : چنان كه تاكنون ديديم ، رهبرى استعدادى بسيط و ساده نيست بلكه توانى تركيبى ، مركب از صفتهاى گوناگون ، انگيخته از شرايط ، عوامل ، مقتضيات فردى ، اجتماعى ، زمانى و مكانى

--> ( 1 ) . بسيارى از اينها جزء وظيفه رهبر است نه شرايط رهبر .