روحانيت از نظر رهبرى اجتماع رجوع شود به ورقه هاى يادداشت رهبرى و مديريت و به كتاب ديباچه اى بر رهبرى ، تأليف دكتر صاحبالزمانى . روحانيت چرا روحانيين علاقه مندند كه وجوهى كه مىگيرند معلوم نباشد و ديگراينكه وجوهات از دست مردم گرفتن براى آنها لذت بيشترى دارد ؟ در تشكيلات روحانى ما دو چيز عادت و نيرو شده و بسيار مشكل است كه كسى بتواند با آنها مبارزه كند . يكى اينكه روحانيين عادت كرده‌اند كه نانى كه مىخورند مخفى و غيرعلنى باشد ، معلوم نباشد از كجا و از چه راهى مىرسد ، تا بتوانند هميشه اظهار فقر كنند و استرحام نمايند ، و ديگر اينكه به مردم بگويند يك بركت و يك عنايتى مخصوص در زندگى ما هست كه زندگى ما اداره مىشود . اگر مردم بدانند كه فلان شخص مثلًا ماهى سه هزارتومان پول دريافت مىدارد و خرج مىكند ، مثل اين است كه از مقام روحانيت آن شخص كاسته مىشود و اين بدان جهت است كه ما مىخواهيم روحانيت را روى پايه وهم مردم نگاه داريم نه روى پايه عقل آنها ، مىخواهيم مردم در تاريكى به ما و به دين بگرايند نه در روشنايى . ديگر اينكه روحانيين از وجوهات خوردن يعنى از اينكه مستقيماً از دست مريد وجوهات بگيرند ، لذت بيشترى احساس مىكنند . اگر مثلًا سه هزارتومان به صورت حقوق از مرجع تقليد بگيرند و يا از صندوق بيتالمال بگيرند و يا از يك مستغل شخصى دريافت دارند ، به اندازه سيصدتومان كه از دست مريد بگيرند لذت به آنها نمىدهد . ممكن است در سرّ اين مطلب گفته شود كه چون از دست مريد مىگيرند مستقلترند تا از صندوق بيتالمال و يا از مرجع تقليد بگيرند . ولى اين فكر درست نيست ، زيرا در مقايسه بين از صندوق گرفتن و از دست مريد گرفتن مىتوان اين حرف را زد ولى اگر واقعاً روح