دنيا و مسأله اتقان عمل سفينة البحار ، جلد 2 ، ماده عمل ، نقل از بحار ، جلد معاد ، باب 31 ، صفحه 153 : قولالنبى صلى الله عليه و آله حين سوّى لحد سعدبن معاذ : انى لاعلم انه سيبلى و يصل البلاء اليه و لكن الله يحب عبداً اذا عمل عملًا احكمه . و روى انه صلى الله عليه و آله رأى فى قبر ابراهيم ابنه خللًا فسوّاه بيده ، ثم قال : اذا عمل احدكم عملًا فليتقن . خوبى و بدى دنيا در حكمت الهى ثابت شده كه خير مطلق خداوند است و بس ( 1 ) . هر صفت كماليه را كه به حق نسبت دهيم او متصف به آن صفت است به نحو اكمل و اعلى . او خوب خدايى و معبودى است ، خوب پروردگارى است ، خوب خالقى است ، خوب رازقى است ، خوب عليمى است ، خوب حكيمى است ، خوب قديرى است و همچنين . . . ( 2 ) اما غير خدا كمال مطلق نيست ، بعضى كمالات از آن سلب مىشود . ممكن است موجودى از موجودات از نظر بعضى شئون خوب باشد و از نظر بعضى شئون بد . مثلًا يك انسان ممكن است خوب معلمى باشد و بد پدرى ، خوب طبيبى باشد و بد سياستمدارى ، خوب نويسنده اى باشد و بد گوينده اى ، خوب استادى باشد و بد خطيبى يا يك زن ، خوب همسرى باشد و بد مادرى و يا بالعكس ، خوب كدبانويى باشد و بد ميزبانى و امثال اينها . از قبيل اينكه مىگويند فلان

--> ( 1 ) . رجوع شود به ورقه هاى دنياى مذموم يا دنيا از نظر دين . ( 2 ) . دربارهء خداوند « خوب نيست » نيز صادق است ، مثل اينكه خوب جسمى نيست ، خوب همسرى نيست ، خوب پدرى نيست ولى به نحو سالبه به انتفاء موضوع ، و برگشت همه اينها به سبب سلب است نه به سبب ايجاب ، اما درباره غير خدا به سبب ايجاب نيز صادق است .