از سعادت چون برآن جان برزدند همچو تن آن روح را خادم شدند 39 . ابوريحان در تحقيق ماللهند ، جزء اول ، صفحه 57 ، پس از يك سلسله سخنان درباره تزكيه نفس به شكل هندى ، مىگويد : ففى كتاب « سانك » ان كل شىء يظنه الانسان غاية له فانه لايتعداه ، و فى كتاب « كيتا » كل ما ادام الانسان التفكر فيه و التذكر له فمنطبع فيه حتى انه يهدى به من غيرقصد ، و لان وقت الموت هو وقت التذكر لما يحبه فاذا فارق الروح البدن اتحد بذلك الشىء و استحال اليه . . . روح - بقاى نفس رجوع شود به لذات فلسفه ، صفحات 457 . . . روح - معرفةالنفس از نظر مولوى رجوع شود به ورقه مولوى و خودشناسى ، طعن بر فقها . روح و اعماق آن از نظر عرفان مثنوى ، صفحه 345 ، جلد چهارم : اى كه در پيكار خود را باخته ديگران را تو ز خود نشناخته تو به هر صورت كه آيى بيستى كه منم اين ، وا لله آن تو نيستى يك زمان تنها بمانى تو ز خلق در غم و انديشه مانى تا به حلق