دفائن العقول . . . بيان اين جهت است كه انبيا آمده‌اند گوهر و فلز واقعى بشر را به خودش بنمايانند و مايه فلاح و رستگارى را از خودش به خودش بنمايانند . 6 . آيه قرآن مىفرمايد : يضع عنهم اصرهم والاغلال التى كانت عليهم . اين اصرها و غلها از چوب و آهن نبوده ، يك سلسله معتقدات و ملكات اخلاقى بوده ، يعنى دردى بوده در خود بشر و دوايش بيدارى او بود . در عصر جديد بشر خود را از قيد اوهام و خرافاتى كه عقل و اراده او را دربند كرده بود آزاد كرد ، درد و دوا را در خود پيدا كرد . درد او جهالت و ترسهاى بى جا و ضعف نفس و يك سلسله عادات سوء بود و دوايش علم بود و قوّت اراده . موضوع اسلام و جاهليت ، همچنين موضوع رنسانس و تحول جديد دو مثال خوبى است براى * ( دواؤك فيك و داؤك منك . ) * 7 . حديث معروف كافى در باب « استغناء عن الناس » درباره مرد فقيرى كه از رسول خدا استمداد كرد و او فرمود : من سألنا اعطيناه و من استغنى عنا اغناه الله . اصولًا استغنا از مردم يعنى دوا را از خود جستن . 8 . بيماريهاى عمومى و اجتماعى ما عبارت است از ميل به انعزال ، تقيه و دورويى ، نفاق و ظاهرسازى ، علاقه به مجهول ، علاقه به منفى ، علاقه به سكون ، تقشر و تحجر ، مسموميتهاى روحى و فكرى ، نارضايتى و بدبينى و نااميدى و بىعلاقگى . 9 . تحف العقول ، حديث معروف و طويل عبدا لله بن جندب