ان كنتم مؤمنين ) . ) * . اسلام پاسدار شخصيت است : اسلام پاسدار شخصيت و كرامت و شرف انسانى است و راهنماى او به اصلاح زندگى مادى علاوه بر زندگى معنوى است . اسلام مىگويد نصيب خود را از دنيا فراموش مكن * ( ( و لاتنس نصيبك من الدنيا و احسن كما احسن الله اليك ) ) * . اسلام مىگويد : * ( ليس منا من ترك دنياه لاخرته او ترك آخرته لدنياه ) * و امثال اينها . اسلام طرفدار پيكارجويى و مؤثر بودن در تحولات جامعه و هدف اجتماعىداشتن است : اسلام تجارت ، زراعت ، درختكارى ، دامدارى و بالاخره هر شغل و حرفه مفيدى را مقدس مىشمارد . اسلام دعوت به پيكارجويى و مبارزه و تأثير در تحولات جامعه مىنمايد . ترك دنيا آنگاه مذموم است كه ضد توجه به زندگى ، ضد توجه به كار و شغل و حرفه و عمران و پيشروى وسايل مادى ، ضد پيكارجويى و مبارزه ، ضد مؤثر بودن در تحولات جامعه ، ضد احقاق حقوق و ضد آزادىخواهى و عدالتخواهى و طرفدار بىطرفى و كناره گيرى در اين جهت باشد ، طرفدار فقر و درماندگى و ذلت و توسرى خورى باشد . اسلام ضد هيچيك از اينها نيست ، بلكه طرفدار اينهاست . اسلام ضد معبود قرار گرفتن پول و ماديات است كه منافى شخصيت انسانى است . اسلام ضد اطمينان و سكون و دلبستگى به دنياست ، ضد اين است كه حد آخر هدف انسان همين زندگى دنيا باشد ، ضد كمال مطلوب واقع شدن ماديات است ، همچنين ضد اين است كه انسان عملًا و عادتاً خود را وابسته و اسير نمايد ، اما ضد تسلط بر دنيا و علاقه عملى به دنيا و مؤثر بودن و اداره كردن نيست بلكه مشوق آن است . تعاليم اسلام انگيزه تكاپو و جنبش و پيكار انسان در راه بهبود زندگى است . خلاصه مطلب : آنچه در اسلام راجع به تحقير دنيا و به نام تحقير دنيا داريم مربوط به چگونگى زندگى و ديگر هدف زندگى است كه براى چه باشد نه مربوط به اصل زندگى ، يعنى اسلام طرفدار رو آوردن به زندگى ( 1 ) است نه پشت كردن به زندگى . ترك دنيا به معنى پشت كردن

--> ( 1 ) . رو آوردن به زندگى ، به سرمايه ها و ما يحتاج مادى فردى و اجتماعى و سرمايه هاى معنوى . از نظر سرمايه هاى معنوى ، اسلام طرفدار قلع و قمع ميلها نيست زيرا هر ميلى نيرويى است ، بلكه طرفدار پرورش دادن ميلهاى عاليتر است و طرفدار خروج از انحصار و بستگى .