يك وظيفه و تكليفى و مسئوليتى هم هست و آن اينكه ما موظف و مكلف مىباشيم كه دين خدا و اصول انسانيت را حفظ كنيم ، تا هستيم خودمان در محيطِ سالم باشيم و براى بعديها هم محيط سالم باقى بگذاريم . از اين نظر يعنى از نظر دخالتى كه ماده در بقا و معنى دارد و از لحاظ مسئوليت و تكليفى كه ما در اين زمينه داريم آيا مىتوان گفت هرچه پيش آمد خوش آمد و هر چه شد شد ؟ يا از اين نظر ثروت و قدرت و عزت و صنعت و هر چه زندگى اجتماعى متوقف بر آن است مقدس و محترم است ؟ پس يك وقت آدمى از نظر شخص خودش و قطع نظر از اينكه بقا و معنويتش متوقف بر چه چيزهايى هست و قطع نظر از اينكه نسبت به سعادت مردم حاضر زمان خودش و همچنين نسبت به مردم زمانهاى آينده مسئول است نظر مىاندازد ، مطلب همين است كه نبايد به ثروت و قدرت و صنعت و زندگى دنيا توجه كرد ، و يك وقت نظر به اين امور مىكند و نظر به مسئوليتى مىكند كه در اين زمينه ها دارد از اين نظر اقتصاد و اجتماع و سياست ، همه اينها مقدس و محترم است . امروز از جنبه معنوى وظيفه هر فرد مسلمان است كه به امور اقتصادى و اجتماعى و سياسى توجه داشته باشد . رجوع شود به ورقه حرص و مالدوستى . ايضاً رجوع شود به دفتر 86 ، نمره 101 ، بحث « كرامت نفس از نظر اخلاق » . در آنجا نشان داده شده كه ممنوع از نظر دين دنائت است از دنيا . رجوع شود به ورقه هاى آرزو و طول امل . ايضاً رجوع شود به سخنرانى شب 22 رمضان 81 ، جواب اين سؤال كه دنيا كه بىارزش است از نظر دين ، چرا حقوق مربوط به دنيا محترم است از نظر دين ؟