تحصيل عشق و رندى آسان نمود اول جانم بسوخت آخر در كسب اين فضايل ناز پرورد تنعم نبرد راه به دوست عاشقى شيوهء رندان بلاكش باشد غلام همت آن رند عافيت سوزم كه در گداصفتى كيمياگرى داند زمانه افسر رندى نداد جز به كسى كه سرفرازى عالم در اين كله دانست اى كه بر تربت ما مىگذرى همت خواه كه زيارتگه رندان جهان خواهد بود غلام همت رندان پاكبازانم كه هر دو كون نيرزد به چشمشان پر كاه راز درون پرده ز رندان مست پرس كاين حال نيست زاهد عالى مقام را حافظ ، رندى و تفسير آن حافظشناسى بامداد ، صفحه 81 : . . . آتش عشق كه افروخته شد مراعات عرفيات و ظاهرصلاحى از ميان مىرود و به تخريب ظاهر تا طرف توجه خلق نشوند و عمارت باطن كه راه مقصود است مىپردازند . اصطلاح مجازى خرابات استعاره اى است از اين حال . از اين