اى صبا امشبم مدد فرماى كه سحرگه شكفتنم هوس است 10 . نه من از پردهء تقوا بدر افتادم وبس پدرم نيز بهشت ابد از دست بهشت 11 . ساقى بيار باده كه ماه صيام رفت در ده قدح كه موسم ناموس و نام رفت وقت عزيز رفت بيا تا قضا كنيم عمرى كه بىحضور صراحى و جام رفت مستم كن آنچنان كه ندانم ز بيخودى در عرصهء خيال كه آمد كدام رفت 12 . ما و مىو زاهدان و تقوا تا يار سر كدام دارد 13 . من از رنگ صلاح آن دم به خون دل بشستم دست كه چشم باده پيمايش صلا بر هوشياران زد 14 . گر ز مسجد به خرابات شدم خرده مگير مجلس وعظ دراز است و زمان خواهد شد اى دل ار عشرت امروز به فردا فكنى مايهء نقد بقا را كه ضمان خواهد شد ماه شعبان منه از دست قدح كاين خورشيد از نظر تا شب عيد رمضان خواهد شد 15 . بيا به ميكده و چهره ارغوانى كن مرو به صومعه كانجا سياهكارانند 16 . گر مدد خواستم از پير مغان عيب مكن شيخ ما گفت كه در صومعه همت نبود 17 . سر ز حسرت به در ميكده ها بركردم چون شناساى تو در صومعه يك پير نبود 18 . مىخور به شعر بنده كه زيبى دگر دهد جام مرصّع تو بدين در شاهوار