آدم رجوع شود به ورقه هاى « انسان و غربت او در اين جهان - درد عرفانى » . رجوع شود به ( الميزان ) جلد 4 ص 148 ( آيات اول سورهء نساء ) فى عمرالنوع الانسانى والانسان الاولى . قصهء آدم در ميان عرفا منشأ تأويلاتى شده . رجوع شود به ( اسفار ) ج 2 و در ميان شعرا موضوع اظهار تجرّى و دِلال عارف شده . متنبّى مىگويد ( ص 558 ) : ابوكم آدم سنّ المعاصى و علَّمكم مفارقة الجِنان حافظ مىگويد : پدرم روضهء رضوان به دو گندم بفروخت ناخلف باشم اگر من به جوى نفروشم سعدى در « غزليات » مىگويد : حديث عشق اگر گويى گناه است گناه اول ز حوا بود و آدم داستان آدم رجوع شود به بحث دقيق اقبال در كتاب ( احياى فكر دينى ) مقالهء تصور خدا و معنى نيايش آدميت - دين و علم سخنرانى در كوى اميرآباد در 27 / 8 / 47 به مناسبت درگذشت يك دانشجو به نام . . . غروى كه در رشته . . . در سال . . . دانشكدهء حقوق تحصيل مىكرده است ايراد شد . 1 . « وَمن يَخْرُجْ من بَيْتِه مُهاجِراً الَى الله وَرَسولِه ثُمَّ يُدْرِكْه الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ أجْرُه عَلَى الله » .