و در كنار حوض مىنشست و مدتى گريه ميكرد و پس از وضو ساختن چون بمصلايش ميرسيد و مشغول تهجد مىشد ديگر حالش خيلى منقلب مىشد ، ايشان گريه‌هاى طولانى در نمازها و مخصوصا قنوتها داشته تا آنجا كه بعضى ايشان را جزء بكائين عصر بشمار آورده‌اند » . چنين كسى آنگاه كه از تهجد و شب زنده دارى سخن بگويد آيا سخنش هم چون سخن ما و امثال ما كه در تمام عمر حتى يك شب چنين نبوده‌ايم خواهد بود ؟ سخن را كوتاه كنم كه خود خواننده پس از مطالعهء اين كتاب شريف ، به اين حقيقت پى خواهد برد ، و فرمايشات اين بزرگوار صدق اين گفته را اثبات خواهد كرد . و چون تصحيح كتاب و نگارش اين مقدمه مقارن با پيروزى رزمندگان اسلام ، و فتح بزرگ خيبر بود اين ترجمه را به رهروان واقعى راه فاتح بزرگ خيبر ، مولا على عليه السّلام كه هم چون او شبها در محراب عبادت و روزها در صحنهء كارزار ببندگى و عبادت پروردگار مشغول هستند ، و پس از گذشت چهارده قرن ، خيبرى ديگر گشودند ، و فتحى نوين نصيب اسلام و مسلمين نمودند تقديم ميدارم . مشهد مقدس - رضا رجبزاده