بر بندگان و سرزمينها پس از او ، و از حكومت خراسان و همه نواحى آن براى من قرار داده است ، وفادار باشد و به چيزى از مزرعه ها و املاك و خانه ها و زمينهايى كه امير المؤمنين تيول من ساخته يا براى من خريده است يا آنچه خود از اينها براى خود خريده باشم و هم آنچه امير المؤمنين هارون از اموال و گوهر و جامه و اثاث و چارپايان به من بخشيده است ، تعرض نكند و از ملازمان من حساب نكشد و هرگز كسى از ايشان را تعقيب نكند و نه بر من و نه بر هيچيك از ملازمان و بستگان و كارمندان و منشيان و ياوران من از همه مردم ، مكروهى نه در جان و خون و نه در مو و روى پوست و نه در كوچك و بزرگ وارد نسازد . پس ( برادرم ) به اينها ملتزم گشت و بدان اقرار كرد و عهدنامه اى نوشت و خود را بدان متعهد ساخت و امير المؤمنين هارون بدان راضى شد و حسن نيت وى را دانست ، من نيز براى بنده خدا امير المؤمنين هارون تعهد كردم و خويش را ملتزم ساختم كه از محمد [ پسر ] امير المؤمنين بشنوم و او را اطاعت كنم و از وى نافرمانى نكنم و خيرخواه وى باشم و با او خيانت نورزم و به بيعت و خلافتش وفادار باشم و بىوفايى و عهدشكنى نكنم و نوشته ها و فرمانهايش را به كار برم و نيك او را يارى دهم و از وى پشتيبانى كنم و تا هنگامى كه براى من بانچه با من و با بنده خدا امير المؤمنين هارون تعهد كرده و بدان راضى شده و من هم آن را پذيرفته‌ام ، وفادار باشد و چيزى از آن را كم نكند و نيز از امورى كه امير المؤمنين براى من بر وى شرط كرده است ، چيزى كسر نگذارد ، در قلمرو خود با دشمن وى بجنگم ، پس اگر محمد پسر امير المؤمنين به سپاهى نياز داشت و به من فرمانى نوشت تا آن سپاه را نزد خودش يا بناحيه اى از نواحى يا ( بر سر ) دشمنى از دشمنانش [ كه با وى در افتاده است ] و ميخواهد از ( قلمرو ) سلطنتى كه امير المؤمنين هارون بما سپرده و در دست ما نهاده است چيزى كم كند ، گسيل دارم بايد كه فرمان وى را به كار برم و با او مخالفت نورزم و در انجام دادن دستورى كه به من نوشته است