خانه هايش خالى مانده ، و سرور كاخ ( نشين ) پس از خوشى و پادشاهى بگورى منتقل شده كه سنگهاى آن بر او بار شده است ، پس جز يادى و داستانى از او باقى نمانده و زنانش با صداى بلند بر وى شيون مىكنند » . مهدى پس از اين ( پيشامد ) جز ده روز ( زنده ) نماند تا بدرود زندگى گفت و خلافتش ده سال و يك ماه و بيست و دو روز بود و پسرش على بن ريطه بر وى نماز گزارد و در « رذ » به خاك سپرده شد و هشت پسر بجاى گذاشت : موسى ، هارون ، على ، عبيد الله ، اسحاق ، يعقوب ، ابراهيم و منصور . در دوران مهدى در سال 159 يزيد بن منصور حميرى براى مردم حج گزارد ، در سال 160 خود مهدى و دستور داد تا بر وسعت مسجد الحرام و مسجد رسول خدا افزوده شد ، در سال 161 موسى بن مهدى ، در سال 162 ابراهيم بن جعفر بن ابى جعفر ، در سال 163 على بن مهدى كه مادرش ريطه دختر ابو العباس است . در سال 164 مهدى خود به قصد حج بيرون رفت و چهار منزل از كوفه دور شد و خلقى عظيم همراه وى بودند ، پس مردم بتشنگى گرفتار شدند و از كم آبى راه خبر يافت و از عقبه [ 1 ] بازگشت و صالح بن ابى جعفر با مردم حج گزارد . در سال 165 صالح بن ابى جعفر ، در سال 166 محمد بن ابراهيم بن محمد بن على ، در سال 167 ابراهيم بن يحيى بن محمد بن على ، در سال 168 على بن مهدى . در دوران مهدى غزوه هايى بدين شرح روى داد : در سال 159 روميان تا سميساط آمدند و مردمى بسيار اسير گرفتند ، پس غلام خود صغير را بر سر آنان فرستاد تا مسلمانان را رهايى داد ، و عباس بن محمد مردم را بجهاد برد و تا آنقره رسيد ، در سال 160 ثمامة بن وليد عبسى بجهاد رفت . در سال 161 عيسى بن على بجنگ روميان رفت و سپاه روم با وى روبرو شدند و او را محاصره كردند .

--> [ 1 ] منزلى در راه مكه بعد از واقصه و پيش از قاع .