و گفت : من غضب عليك ثلث مرات فلم يقل فيك سوء فاتخذه لك خلا ، و من اراد ان تصفو له مودة اخيه فلا يمارينه و لا يمازحنه [ 1 ] و لا يعده ميعادا فيخلفه . « كسى كه سه بار بر تو خشم گيرد و بدى درباره ات نگويد ، پس او را بدوستى خود برگزين ، و كسى كه بخواهد دوستى برادرش با او بىكدورت بماند ، بايد با او لجاج نورزد و بايد با او شوخى نكند و نبايد او را وعده اى دهد و آنگاه با او خلف وعده كند » . فرزندان جعفر بن محمد عبارت بودند از : اسماعيل ، عبد الله ، محمد ، موسى [ 2 ] ، على و عباس . اسماعيل بن على بن عبد الله بن عباس گفت : روزى بر ابو جعفر منصور در آمدم و ريش او از اشك تر شده بود و به من گفت : نمىدانى كه بر خاندانت چه ( مصيبتى ) وارد شده است ؟ گفتم : اى امير مؤمنان چه پيش آمده ؟ گفت : سرور و داناىشان و باقيمانده نيكانشان وفات كرده است . گفتم : اى امير مؤمنان ، چه كسى ؟ گفت : جعفر بن محمد . پس گفتم : خداى اجر امير مؤمنان را بزرگ گرداند و عمرش را براى ما طولانى كند . پس به من گفت : راستى كه جعفر از كسانى بود كه خدا درباره آنان گفته است : ثم اورثنا الكتاب الذين اصطفينا من عبادنا [ 3 ] ، « سپس كتاب را به بر گزيدگان بندگان خود ميراث داديم » و او از برگزيدگان خدا و هم از سبقت گيرندگان به نيكيها بود . ابو جعفر ، اسماعيل بن على را كه از نيكان و برگزيدگان بنى هاشم بود به حكومت فارس منصوب كرده بود ، و او با مهلهل خارجى مذهب كه در آنجا خروج كرد ، و سپاهيانش روبرو شد و او را كشت و سپاهش را در هم شكست و از يارانش چهار صد نفر اسير گرفت . برادرش عبد الصمد كه با وى همراه بود گفت : خدا امير را توفيق دهد

--> [ 1 ] ل ، ب . لا يمازجنه . [ 2 ] ن ، ندارد . [ 3 ] س فاطر 35 ، ى 32 .