پيش از مرگ عمر [ 1 ] گريخت [ 2 ] و رهسپار بصره شد كه حاكمش عدى بن ارطاة فزارى بود ، پس عمر فرستادگانى در پى يزيد گسيل داشت و يزيد با آنان نبرد كرد . عمر نه پسر بجاى گذاشت : عبد العزيز ، عبد الله ، عبيد الله ، زيد ، مسلمه ، عثمان ، سليمان ، عاصم و عبد الرحمان . در دوران حكومت او در سال 99 و نيز در سال 100 ابو بكر [ بن ] محمد بن عمرو بن حزم با مردم حج گزارد ، و [ در ] حكومت او در سال 99 عمرو بن قيس كندى [ 3 ] بجنگ روم رفت . فقهاى زمان او عبارت بودند از : خارجة بن زيد بن ثابت ، يحيى بن عبد الرحمان [ بن ] حاطب ، ابو سلمة بن عبد الرحمان ، سالم بن عبد الله ابن عمر ، قاسم بن محمد بن ابى بكر ، عبيد الله بن عبد الله بن عتبة بن مسعود ، محمد بن كعب قرظى ، عاصم بن عمر بن قتاده ، نافع مولاى عبد الله بن عمر ، سعيد ابن يسار ، محمد بن ابراهيم بن حارث تيمى ، عبد الله بن دينار ، محمد بن مسلم ابن شهاب زهرى ، عبد الله بن ابى بكر [ بن ] محمد بن عمرو ، عطاء بن ابى رباح ، مجاهد بن جبير ، عكرمه مولاى عبد الله بن عباس ، عامر بن شراحيل شعبى ، سالم بن ابى الجعد ، حبيب بن ابى ثابت ، عبد الملك بن ميسره هلالى ، ابو اسحاق سبيعى ، حسن بن ابى الحسن بصرى ، محمد بن سيرين ، ابو قلابه عبد الله بن زيد ، مورق عجلى ، عبد الملك بن يعلى ليثى ، زيد بن نوفل ، علقمة بن عبد الله مزنى ، ابو حازم ، رجاء بن حيوه ، مكحول دمشقى ، راشد بن سعد مقرى ، سليمان بن حبيب محاربى ، ميمون بن مهران ، يزيد [ بن ] اصم ، ابو قبيل معافرى و طاوس يمانى .

--> [ 1 ] از محبس . [ 2 ] چه مىترسيد كه او بميرد و يزيد بر سر كار آيد و شكنجه هايى را كه به خاندان ابى عقيل و خويشان زن يزيد دختر محمد بن يوسف برادر حجاج داده است با او تلافى كند . [ 3 ] طبرى : وليد بن هشام معيطى و عمر بن قيس كندى در سال 100 .