معاويه خواست تا سعد بن ابى وقاص را هم بكارى گمارد ليكن او زير بار نرفت و در خانه اش نشست و در قصرى كه در ده ميلى مدينه داشت ساكن بود و همانجا اقامت داشت تا وفات كرد ، [ 1 ] مرگ او در سال 55 بود و از قصر خود تا مدينه روى دست مردان حمل شد و در بقيع دفن گرديد . در زمان معاويه چهار نفر از زنان پيامبر خدا وفات كردند : حفصه دختر عمر در سال 45 وفات كرد و مروان بن حكم عامل مدينه بر او نماز گزارد ، و صفيه دختر حيى بن اخطب در سال 50 درگذشت ، و خوله دختر حارث در سال 56 ، و عايشه دختر ابى بكر در سال 58 ، و ابو هريره جانشين مروان در مدينه بر او نماز گزارد ، پس كسى از حاضرين گفت : دشمنترين مردم براى او بر او نماز كرد . ابو هريره خود در سال 59 درگذشت . معاويه بردبار و زيرك بود و با اينكه مردى در خوراك خود بخيل و ممسك بود ، از راه مدارا و فريبكارى مال را بيدريغ مىبخشيد . و سعيد بن عاص گفت : روزى از معاويه شنيدم كه مىگفت : جايى كه تازيانه‌ام مرا كفايت باشد ، دست بشمشير نمىبرم ، و جايى كه زبانم مرا كفايت كند ، تازيانه برنمىدارم ، و اگر ميان من و ميان مردم مويى بود ، پاره نمىشد . گفته شد : چگونه ، اى امير [ مؤمنان ] ؟ گفت : هر گاه آنان مىكشيدند ، من رها مىكردم ، و هر گاه آنان رها مىكردند ، من مىكشيدم . و هر گاه خبرى نامطلوب از مردى به او مىرسيد ، زبانش را با بخشش قطع مىكرد و بسا كه او را فريب مىداد و بجنگها مىفرستاد و در جلو سپاه قرار مىداد و بيشتر كار معاويه مكر و حيله بود و در تمام سالهاى حكومت خود دو بار با مردم حج گزارد : سال 44 و سال 50 ، و خواست

--> [ 1 ] ابو الفرج مىنويسد ، حسن بن على ع بعد از صلح با معاويه به مدينه بازگشت و آنجا اقامت گزيد و معاويه مىخواست براى پسرش يزيد از مردم بيعت بگيرد و مشكل او در انجام اين كار ، شخصيت حسن بن على و سعد بن ابى وقاص بود ، پس بمكر و حيله آن دو را زهر داد و هر دو را كشت ( مقاتل الطالبين ص 73 .