[ قسم چهارم در تاريخ خلفاى بنى اميه ] [ فصل اول سفيانيها ] دوران معاوية بن ابى سفيان [ 1 ] معاوية بن ابى سفيان بن حرب بن امية بن عبد شمس ، مادرش هند دختر عتبة بن ربيعة بن عبد شمس ، زمام امور را بدست گرفت و در ذى القعده سال 40 در كوفه بيعت با او بانجام رسيد و خورشيد در دو درجه حمل بود ، و قمر در 15 درجه ثور ، و زحل در 29 درجه عقرب ، و مشترى در 29 درجه و 50 دقيقه ثور ، و مريخ در 16 درجه ثور ، و زهره در 14 درجه ثور ، و عطارد در 16 درجه حوت . معاويه به كوفه آمد و بالاى منبر رفت و پس از حمد و ثناى خداوند گفت : اما پس از سپاس و ستايش ، همانا هيچ امتى پس از پيامبرش اختلاف نكردند جز آنكه باطل آن بر حقش غلبه كرد ، مگر آنچه در اين امت پيش آمد كه حق آن بر باطلش پيروز گرديد . سپس فرود آمد و مردم را براى بيعتش فراخواند و مردى حاضر مىشد و مىگفت : اى معاويه به خدا سوگند كه من از روى كراهت با تو بيعت مىكنم . پس مىگفت : بيعت كن ، پس همانا خدا در نخواسته خيرى بسيار قرار داده است [ 2 ] و ديگرى مىآمد [ 3 ] و مىگفت : به خدا از تو پناه مىبرم . و قيس ابن سعد بن عباده نزد وى آمد ، پس گفت : قيس بيعت كرد . قيس گفت : اى معاويه ، من چنين روزى را ناخوش مىداشتم . گفت : خاموش باش ، خدا تو را رحمت كند . قيس گفت : راستى حريص بودم كه پيش از اين ميان جان و تنت جدايى افكنده باشم ، ليكن اى پسر ابى سفيان خدا امتناع ورزيد مگر از همانچه مىخواست . گفت : پس امر خدا رد نمىشود . در اين هنگام قيس روى بمردم كرد و گفت : اى گروه مردم . بد را بجاى نيك و خوارى را بجاى سرفرازى و كفر را بجاى

--> [ 1 ] ل ، ص 256 . [ 2 ] اشاره به آيه 19 س 4 . [ 3 ] ل ، ب ، ابا مىكرد .