شمايل رسول خدا [ 1 ] پيامبر خدا ( در دلها و ديده ها ) با مهابت و بزرگوار بود ، بزيبايى و پاكيزگى آراسته بود ، خوشرو و گشاده رو و خوشاندام بود . از چهار شانه بلندتر و از بلند بالا كوتاهتر ، نه عيب بزرگى شكم داشت و نه نقص كوچكى سر ، خوش سيما و زيبا بود ، هيچكس از مردم هر چند بلند قامت با وى راه نمىرفت مگر آنكه از او بلندتر مىنمود ، سرى بزرگ داشت و مويى نه بس پيچيده و نه بسيار افتاده ، اگر موى سرش ( خود به خود ) دو راه مىشد ( و گر نه آن را دو راه نمىكرد ) [ 2 ] مويش از نرمه گوشش نمىگذشت ، رنگى روشن و بسرخى آميخته داشت ، و چشمانى سياه و گشاده با مژه هايى پرمو ، در آوازش گرفتگيى بود ، ريش انبوهى داشت ، بيشتر سفيدى مويش از ريش در پيرامون چانه و از سرش در دو بنا گوش بود ، گونه هايش هموار و كم گوشت و دهانش گشاده بود ، گفتارى شيرين داشت ، نه بسيار كم سخن بود و نه پرگو ، از سينه تا به ناف ، خط مويى بسيار باريك داشت ، اندامش متناسب و معتدل ، و سينه و شانه اش پهن بود ، دو سر شانه اش از هم فاصله داشت ، پشتى پهن داشت جز ران و ساق كه زير مفصلها است ، تنى سفيد و پاكيزه و از بالاى سينه تا ناف خطى از مو كشيده داشت ، و جز آن ( در سينه و شكم ) مويى نداشت ، دو ذراع و دو سر شانه و بالاى سينه اش موىدار بود ، استخوانهاى بند دستش كشيده و كفى گشاده و بخشنده داشت ، دو پنجه دست و پايش قوى و درشت و انگشتها [ كشيده و بلند ] و دو كف پا از زمين برآمده بود ، بسرعت راه مىرفت و هنگام راه رفتن چنان بود كه گويى از زمينى سراشيب فرود مىآيد ، يا از روى سنگى بنشيب مىرود ، چون به طرف

--> [ 1 ] ل : ص 129 . [ 2 ] نهايه : و ان انفرقت عقيصته فرق . اى : ان صار شعره فرقين لنفسه فى مفرقه تركه فان لم ينفرق لم يفرقه .