اليعقوبي ( مترجم : آيتي )

496

تاريخ اليعقوبي ( فارسي )

بيم داشتم . » و گفت : من اعطى عطاء و وجد فليجزه [ 1 ] ، فان لم يجزه فليثن به ، و من اثنى به فقد شكره و من كتمه فقد كفره ، « كسى كه به او بخششى شد و مىتواند بايد آن را پاداش دهد پس اگر پاداش آن را نداد بايد بخشنده را بستايد و هر كس در مقابل بخشش ثنا گفت آن را سپاس گزارده است ، و هر كس آن را نهفته دارد ناسپاسى كرده است . » و گروهى از مهاجران به دو گفتند : اى پيامبر خدا ، برادران انصارى ما با ما همراهى كردند و بما بخشش نمودند و بيم داريم كه همه اجر و ثواب را ببرند . گفت : الا ما اثنيتم به عليهم و دعوتم الله لهم ، « مگر آنچه آنان را بدان ستوده و براى ايشان دعا كرده‌ايد . » و گفت : و الذى نفسى بيده لا ياخذ احد شيئا به غير حقه الا لقى الله بحمله يوم القيامة ، « بخدايى كه جانم بدست اوست ، هيچكس چيزى را بنا حق بدست نمىآورد مگر آنكه روز رستاخيز در حالى كه آن را به پشت گرفته است ، خدا را ديدار كند . » و گفت : الهدية تذهب السخيمة ، و تجدد الاخوة ، و تثبت المودة ، « هديه كينه را مىبرد ، و برادرى را تجديد مىكند ، و دوستى را پايدار مىسازد . » و گفت : لو اهدى الى كراع لقبلته و لو دعيت به لاجبت ، « اگر پاچه گوسفندى به من هديه شود آن را مىپذيرم ، و اگر بدان دعوت شوم اجابت مىكنم . » و گفت : ما احسن عبد الصدقة الا احسن [ الله ] الخلافة على تركته ، و صدقة المؤمن ظله او ظله من صدقته ، « بنده اى صدقه را نيكو نگرداند ، مگر آنكه [ خدا ] تركه اش را نيكو حفظ كند ، و صدقه مؤمن سايه اوست ، يا ( گفت ) سايه مؤمن از صدقه او است . »

--> [ 1 ] ل : فليجزيه .