فان الله قضى ان لا يحيق المكر السيئ الا باهله [ 1 ] ، « بسيار به ياد مرگ باش تا تو را از دنيا فراموشى دهد ، و بر تو باد به سپاسگزارى تا نعمت فزون يا بى ، و بسيار دعا كن چه تو نمىدانى كى دعاى تو مستجاب مىشود ، و از بيدادگرى پرهيز كن چه خداى عز و جل فرموده است كه هر كس را بر او بيداد شود ، يارى كند ، و مبادا فريبكار باشى چه خداى عز و جل حكم كرده است كه فريبكارى بد جز فريبكار را فرانگيرد . » و به دو گفته شد كه كدام يك از كارها بهتر است ؟ پس گفت : اجتناب المحارم و ان لا يزال لسانك رطبا من ذكر الله عز و جل ، « دورى كردن از حرامها و اينكه پيوسته بيا خدا رطب اللسان باشى . » گفته شد : پس كداميك از همراهان بهتر است ؟ گفت : الذى اذا نسيت ذكرك و اذا دعوت اعانك ، « آنكه هر گاه فراموش كنى ، تو را يادآور شود ، و هر گاه بياريش خواستى ياريت كند . » گفته شد . كدام يك از مردم بدتر است ؟ گفت : العلماء اذا فسدوا ، « دانايان هر گاه فاسد شدند . » و گفت : اذا ساد القبيل فاسقهم ، و كان زعيم القوم ارذلهم ، و اكرم الرجل [ الذى ] اتقى شره ، فانتظروا البلاء ، « هر گاه مردمى را فاسقشان سرورى كند ، و سرپرست ملت پستترشان باشد ، و مردى كه از بدى او پرهيز مىشود ، گرامى داشته شود ، پس منتظر بلا باشيد . » و گفت : من ذب عن لحم اخيه به ظهر الغيب كان حقيقا على الله ان يحرم لحمه على النار ، « كسى كه از گوشت برادرش [ 2 ] پشت سر دفاع كند ، خدا را سزاوار خواهد بود كه گوشت او را بر آتش حرام گرداند . » و گفت : يقول الله تبارك و تعالى : يا ابن آدم بمشيتى كنت انت تشاء لنفسك ما تشاء و بارادتى كنت تريد لنفسك ما تريد ، و بقوتى اديت فريضتى ، و بنعمتى قويت على معصيتى ،

--> [ 1 ] س فاطر ، ى 43 . [ 2 ] يعنى از بدگويى او . اشاره به آيه 12 ، س حجرات .