ابراهيم از وى تولد يافتند ، و بر سر او زنى نياورد تا مرد . سپس « سوده » دختر زمعة بن قيس [ بن عبد شمس ] بن عبد ود بن نصر بن مالك ابن حسل بن عامر بن لوى كه او را در مكه به همسرى گرفت . سپس « عايشه » دختر ابى بكر بن ابى قحافه كه او را در مكه عقد كرد و در مدينه با او همبستر شد . سپس « غزيه » دختر دودان بن عوف بن جابر بن ضباب از بنى عامر بن لوى ، و او همان « ام شريك » است كه خود را به پيامبر بخشيد . سپس « حفصه » دختر عمر بن خطاب بن نفيل بن عبد العزى عدوى . سپس « زينب » دختر خزيمة بن حارث از بنى عامر بن صعصعه و او « ام المساكين » است و از زنان پيمبر در حياتش جز او و خديجه نمردند . سپس « ام حبيبه » دختر ابو سفيان بن حرب بن امية بن عبد شمس بن عبد مناف . سپس « زينب » دختر جحش بن رئاب بن قيس بن يعمر بن صبرة از بنى اسد ابن خزيمه . سپس « ام سلمه » دختر ابو امية بن مغيرة بن عبد الله بن عمرو بن مخزوم . سپس « جويريه » مصطلقى از خزاعه كه نامش « بره » بود ، دختر حارث بن ابى ضرار . سپس « صفيه » دختر حيى بن اخطب از بنى النجار از سبط هارون پيامبر . سپس « ميمونه » دختر حارث بن حزن بن بجير هلالى سپس « ماريه » مادر ابراهيم . اينان زنانى هستند كه با آنها همبستر گرديد ، از اينان « ام شريك » را طلاق داد و سوده و صفيه و جويريه و ام حبيبه و ميمونه را از نوبت كنار زد ، و عايشه و حفصه و زينب و ام سلمه را نزد خويش جاى داد . اما زنانى كه با آنها همبستر نگشت :