و رسول خدا هر گاه دسته ها و لشكرها مىفرستاد مىگفت : اغزوا باسم الله فى سبيل الله و قاتلوا من كفر بالله ، لا تغلوا و لا تغدروا و لا تمثلوا و لا تقتلوا وليدا ، » بنام خدا در راه خدا بجنگيد ، و با آنكه به خدا كافر است نبرد كنيد ، خيانت نورزيد و عهدشكنى نكنيد و گوش و بينى نبريد و كودكى را نكشيد . « رسول خدا نزد پادشاهان فرستاد و آنان را با سلام دعوت نمود ، پس عبد الله بن حذافه سهمى را نزد خسرو فرستاد و به او نوشت : بسم الله الرحمن الرحيم من محمد رسول الله الى كسرى عظيم فارس ، سلام على من اتبع الهدى و آمن بالله و رسوله و شهد ان لا إله الا الله وحده لا شريك له و ان محمدا عبده و رسوله الى الناس كافة * ( لينذر من كان حيا و يحق القول على الكافرين ) * [ 1 ] » فاسلم تسلم فان ابيت فان عليك اثم المجوس ، « بنام خداى بخشنده مهربان ، از محمد فرستاده خدا به خسرو بزرگ ايران ، سلام بر كسى كه راهنمايى را پيروى كند و به خدا و رسولش ايمان آورد و گواهى دهد كه معبودى جز خداى يگانه و بىانباز نيست و اينكه محمد بنده و فرستاده او به همه مردم است ، تا هر كه را زنده باشد بيم دهد و گفتار بر كافران واجب آيد ، پس اسلام آور تا سالم بمانى و اگر سرباز زدى همانا گناهان مجوس بر تو است . » و خسرو به دو نامه اى نگاشت و آن را ميان دو پاره حرير نهاد و در ميان آن دو مشكى گذاشت ، پس چون فرستاده آن را به پيامبر داد ، آن را گشود و مشتى از مشك برداشت و بوييد و به ياران خويش هم داد و گفت : لا حاجة لنا فى هذا الحرير ليس من لباسنا ، « ما را در اين حرير نيازى نه و از پوشاك ما نيست . » و گفت : لتدخلن فى امرى او لاتينك بنفسى و من معى و امر الله اسرع من ذلك ، فاما كتابك فانا اعلم به منك فيه كذا و كذا ، « بايد البته بدين من درآيى يا خودم و يارانم بر سرت خواهيم آمد و امر خدا از آن شتابنده تر است ، اما نامه ات ، پس من از خودت بان داناترم و در آن چنين و چنان است . »

--> [ 1 ] س يس ، ى 70 .