او شير خورد ، ثويبه [ 1 ] كنيز ابو لهب بود و همين ثويبه ، حمزة بن عبد المطلب و جعفر بن ابى طالب و ابو سلمة بن عبد الاسد مخزومى [ 2 ] را شير داد . رسول خدا ص پس از آنكه خدا او را برسالت برانگيخت گفت : رأيت ابا لهب فى النار يصيح العطش العطش ، فيسقى فى نقر ابهامه ، فقلت : بم هذا ؟ فقال : بعتقى ثويبة لانها ارضعتك ، » ابو لهب را در ميان آتش ديدم كه فرياد ميزد : تشنگى ، تشنگى . پس در گودى پشت شستش آب داده مىشد ، گفتم : اين از كجا است ؟ گفت در اثر آنكه ثويبه را به پاداش شير دادنت آزاد كردم . « عبد الله بن عبد المطلب پدر رسول خدا - بروايت جعفر بن محمد - دو ماه پس از ولادت و بقول بعضى پيش از ميلاد آن بزرگوار درگذشت و اين قول دوم نادرست است چه اجماعى است كه وفات عبد الله پس از ميلاد رسول اكرم بوده است و كسانى هم وفات او را يك سال پس از ميلاد پيغمبر گفته‌اند . وفات عبد الله در مدينه نزد - دائىهاى پدرش طايفه بنى النجار در خانه اى معروف به » دار النابغه « واقع شد ، وى هنگام وفات 25 ساله بود . شيرآور محمد را از طايفه بنى سعد بن بكر بن هوازن گرفتند و عبد المطلب او را به حارث بن عبد العزى بن رفاعه سعدى شوهر حليمه دختر ابو ذؤيب [ 3 ] سعدى سپرده بود و تا در ميان قبيله بنى سعد بود ، بركات او را در جان و مال خود مشاهده ميكردند ، تا آنكه پيش آمدى براى او رخ داد و فرشته اى به صورت مردى نزد او آمد و شكمش را شكافت و درون او را هر چه بود شستشو داد ، پس بر او بيمناك شدند و او را نزد جدش عبد المطلب بازگردانيدند . در اين هنگام محمد پنج ساله و بقولى چهار ساله بود ، ليكن

--> [ 1 ] بضم ث . در اسلام او اختلاف است و جز ابن منده بان تصريح نكرده است ( اسد الغابه ) . [ 2 ] پسر عمه پيغمبر و شوهر ام سلمه . [ 3 ] عبد الله بن حارث .