پس تيم بن مره قبيله ابو بكر است و مخزوم بن يقظة بن مره نيز از قبيله او است . كلاب بن مره بزرگوارى يافت و شان و مقامش بالا گرفت و شرافت پدر و نياى مادرى براى او فراهم گرديد چون نياكان مادريش امر حج را بدست داشتند و ماهها را حرام و حلال ميكردند و از اين رو « نساه » و نيز « قلامس » [ 1 ] ناميده ميشدند . فرزندان كلاب بن مره : قصى و زهره بودند كه رسول خدا ص درباره آن دو فرمود : « دو بطن خالص قريش دو پسر كلاباند » [ 2 ] مادر آن دو فاطمه دختر سعد ابن سيل ازدى است و سعد بن سيل اول كسى بود كه براى او شمشيرها به طلا و نقره زينت كرده شد . شاعر در مدح او مىگويد : لا أرى فى الناس شخصا واحدا فاعلموا ذاك كسعد بن سيل « بدانيد كه در ميان مردم يك نفر را مانند سعد بن سيل نمىبينم . » پس چون كلاب درگذشت ، فاطمه دختر سعد بن سيل ، ربيعة بن حرام عذرى را بشوهرى برگزيد و ربيعه فاطمه را به سرزمين قوم خود برد ، فاطمه قصى را كه نامش زيد بود با خود برداشت و چون از سرزمين پدرانش دور گشت او را قصى ناميد . چون قصى در خانه ربيعه بجوانى رسيد مردى از بنى عذره به او گفت بقوم خود ملحق شو كه از ما نيستى . گفت مگر من از كدام قبيله‌ام ؟ گفت از مادرت بپرس . قصى از مادر خود پرسيد . پس مادرش گفت تو هم خود و هم از حيث پدر و نسب از او بزرگوارترى ، تويى فرزند كلاب بن مره و قوم تو نزديكان خدا و در حرم اويند . قريش از مكه بيرون نرفته بودند جز اينكه چون بسيار شدند به كم آبى گرفتار آمده و در ميان دره ها پراكنده گشتند .

--> [ 1 ] جمع قلمس بر وزن عملس مردى از كنانه كه نزد جمره عقبه مىايستاد و مىگفت : اللهم انى ناسى الشهور الخ ( ق ) . [ 2 ] « صريحا قريش ابنا كلاب » .